Triosonate in G groot

Triosonate in G groot

BWV 1039 uitgevoerd door Marten Root,
Doretthe Janssens, Mieneke van der Velden
en Mike Fentross
in de Philharmonie Haarlem

  • Menu
  • 1. Adagio
  • 2. Allegro ma non presto
  • 3. Adagio e piano
  • 4. Presto

Achter de muziek

Verhaal
Verhaal
Credits
Credits

Geliefde noten

Een in zijn tijd populair stuk van Bach kan zo maar in veel verschillende versies bestaan.

Het is inmiddels bijna een cliché geworden dat Bach in zijn eigen tijd niet erg bekend was en dat zijn muziek niet heel beroemd was. Toch zijn er ook voldoende aanwijzingen die laten zien dat sommige muziek wel degelijk circuleerde en werd gespeeld door collega musici. De vele kopieën van Bachs orgelmuziek die al halverwege de achttiende eeuw rondgingen zijn daarvan een voorbeeld. Maar een van de mooiste en interessantste aanwijzingen voor de geliefdheid in Bachs eigen tijd van sommige van zijn muziek zijn Bachs eigen bewerkingen ervan voor verschillende instrumenten.

Soms zijn dat bewerkingen die we terug kunnen herleiden naar Bach zelf. Maar eigenlijk zijn bewerkingen die Bach niet zelf maakte net zo interessant. Die laten zien dat andere musici uit Bachs tijd zijn muziek de moeite waard vonden om die ook op andere instrumenten te spelen.

Van de triosonate voor twee fluiten en basso continuo BWV 1039 bestaat ook een versie voor viola da gamba en klavecimbel. Onderzoekers vermoeden dat geen van die beide versies het origineel is. Wellicht was dat een triosonate voor twee violen en basso continuo, hoewel dat verre van zeker is. Van het slotdeel van de sonate bestaat daarnaast ook nog een versie voor orgel (BWV 1027a) uit de jaren 1730.

De reden voor al die verschillende versies is duidelijk: net als de andere triosonates is ook dit een uitgebalanceerd werk vol mooie melodische en harmonische vindingen. Wie wil dat nou niet spelen? Ook van de andere triosonates bestaan versies voor verschillende instrumenten, maar dit is de enige voor twee fluiten. De dwarsfluit of traverso was in Bachs tijd een geliefd instrument voor de hogere burgerij en de adel, en deze sonate bood (en biedt) niet één maar twee fluitisten het plezier van Bachs muziek. Geen wonder dat Marten Root na de laatste noot zo tevreden glimlacht.

BWV
1039
Titel
Sonate in G groot
Instrument
Gamba, Luit, Traverso
Genre
kamermuziek
Jaartal
niet voor 1726
Stad
niet voor 1726
Bijzonderheden
Deze sonate is, evenals de Sonate voor gamba, BWV 1027, waarschijnlijk een bewerking van Bach zelf van een eerdere, niet bewaard gebleven, triosonate.

Achtergrondvideo's

Teksten

Origineel

Vertaling

Credits

  • Publicatiedatum
    23 juni 2022
  • Opnamedatum
    4 juni 2021
  • Locatie
    Philharmonie, Haarlem
  • Traverso
    Marten Root, Doretthe Janssens
  • Viola da gamba
    Mieneke van der Velden
  • Theorbo
    Mike Fentross
  • Regie, camera
    Robin van Erven Dorens
  • Muziekopname
    Guido Tichelman, Bastiaan Kuijt
  • Audiomontage en -mix
    Guido Tichelman
  • Camera
    Onno van der Wal
  • Licht
    Ernst-Jan Thieme
  • Best boy
    Jordi Kooij
  • Datahandling
    Stefan Ebels
  • Assistent audioregie
    Marloes Biermans
  • Productie
    Jessie Verbrugh
  • Met steun van
    een anonieme donateur, vergezeld van de volgende opmerking: "S.D.G." (Soli Deo Gloria)
Help ons All of Bach te voltooien Help ons All of Bach te voltooien

Help ons All of Bach te voltooien

Een groot deel moet nog opgenomen worden voordat het gehele oeuvre van Bach online staat. Dit redden we niet zonder financiële steun van donateurs. Help ons de muzikale nalatenschap van Bach te voltooien en steun ons met een gift!