Cellosuite nr. 3 in C groot

Cellosuite nr. 3 in C groot

BWV 1009 uitgevoerd door Reinier Wink
The Loft, Amsterdam

  • Menu
  • 1. Prelude
  • 2. Allemande
  • 3. Courante
  • 4. Sarabande
  • 5. Bourrée I
  • 6. Bourrée II
  • 7. Gigue

Achter de muziek

Verhaal
Verhaal
Achtergrondvideo's
Achtergrondvideo's
Credits
Credits

Ronkend zelfvertrouwen

Staat deze suite symbool voor jongvolwassenen?

Wat een geweldig optimistisch begin: als een jonge hond schiet de cellist een toonladder omlaag, van een hoge c naar een lagere en via een schijnbeweging nóg eens een octaaf dieper naar de laagste losse c-snaar. De Derde cellosuite in C groot is na de donkere Tweede een hervatting van de goedgeluimde toon van de Eerste cellosuite, zij het met een stemming van nog meer ronkend zelfvertrouwen. Cellist Colin Carr ziet de zes suites als “kinderen van Bach in diverse leeftijdsfasen”. Zou de Derde een overmoedige student symboliseren? Cellist Reinier Wink, student van Bachvereniging-celliste Lucia Swarts, vindt C groot in elk geval wel passen bij zijn eigen leeftijdsfase: “jongeren zijn nu eenmaal vaker vrolijk.”
Na het overzichtelijke begin van de Prelude begint Bach een spel met de luisteraar, onder meer door de eerste tel van de maat schijnbaar te verschuiven. Een geweldig moment is het orgelpunt op twee derde van het stuk, waar Bach boven een aangehouden dominant g een hele reeks modulaties plaatst.
De Allemande heeft een opgeruimd karakter en behoort met de vele stevige zwaartepunten tot de meest boertige allemandes van de zes suites. Net als de Prelude begint de springerige Courante met een dalende toonladder in vol galop. Het is op adem komen met de Sarabande, een trage hofdans met het accent op de tweede tel. Net als veel sarabandes in de cellosuites wordt deze uit de Derde cellosuite gekenmerkt door vele dubbelgrepen en gebroken akkoorden over alle snaren. Contrastrijk is de schijnbare eenvoud van de Bourrée, met een ietwat oosters aandoend Bourrée II in c klein. In de afsluitende Gigue gaat uiteraard het dak eraf, waarbij de cellist grote sprongen afwisselt met korte sprintjes.

Zes cellosuites
De Zes cellosuites van Johann Sebastian Bach behoren tot het Oude Testament van de celloliteratuur. Elke cellist die de muziek voor zich heeft, voelt meteen hoe vanzelfsprekend de noten rond de snaren van het instrument zijn gedrapeerd. Toch zijn er veel vragen en discussies over deze Suites a Violoncello Solo senza Basso. Schreef Bach de muziek wel echt (alleen) voor cello? Wanneer schreef hij deze muziek? Aan het hof van Köthen of al eerder? De suites leggen een route af van eenvoud naar toenemende virtuositeit.

BWV
1009
Titel
Cellosuite nr. 3 in C groot
Instrument
Cello
Genre
kamermuziek
Serie
Zes cellosuites
Jaartal
tussen 1717 en 1723
Stad
Köthen

Achtergrondvideo's

Cellist Reinier Wink

“Portret van Reinier Wink, student van Bachvereniging-celliste Lucia Swarts.”

Teksten

Origineel

Vertaling

Credits

  • Publicatiedatum
    20 april 2018
  • Opnamedatum
    8 oktober 2017
  • Locatie
    The Loft, Amsterdam
  • Cellist
    Reinier Wink
  • Cello
    onbekende bouwer uit Oostenrijk
  • Regie
    Gijs Besseling, Leonard Besseling
  • Montage
    Gijs Besseling
  • Muziekopname
    Guido Tichelman, Pim van der Lee
  • Muziekmontage en -mix
    Guido Tichelman
  • Camera
    Danny Noordanus, Gijs Besseling
  • Licht
    Daan de Boer
  • Lichtassistent
    Denny Schoute
  • Camera-assistent en datahandling
    Eline Eestermans
  • Interview
    Leonard Besseling
  • Camera interview
    Gijs Besseling, Danny Noordanus
  • Geluid interview
    Noah Pepper
  • Montage interview
    Gijs Besseling
  • Licht interview
    Danny Noordanus
  • Productie
    Jessie Verbrugh
  • Met steun van
    Ammodo
Help ons All of Bach te voltooien Help ons All of Bach te voltooien

Help ons All of Bach te voltooien

Een groot deel moet nog opgenomen worden voordat het gehele oeuvre van Bach online staat. Dit redden we niet zonder financiële steun van donateurs. Help ons de muzikale nalatenschap van Bach te voltooien en steun ons met een gift!